miércoles, 26 de noviembre de 2014

¿En qué momento o autónomo pasou a ser emprendedor?.Refexión Individual. MOD.III

Non fai moito tempo, nin tan siquiera dez anos, as persoas que querían traballar por conta propia buscaban asesoramento para facerse traballador autónomo, dependendo da ocupación tamén se lles podía chamar freelance (esnobismo puro).

Pero dun tempo a esta parte a palabra emprendemento e emprendedor invádeo todo.

Ser autónomo tiña moitos inconvintes, pero ás veces víanse compensados coa liberdade de horarios, de organización e de adaptación da empresa ás necesidades propias e non ao revés.
Ser emprendedor é moito máis complexo, vai máis alá de ser autónomo. É amar o teu traballo por encima de todo, ilusionarse por calquer pequeno avance, transformar a túa realidade...

Os novos emprendedores teñen que estar sempre vixiantes, atentos, ser os máis rápidos, facer todo antes que ninguén. Hai moita competencia no novo mercado, demasiada información, "espíanse" entre eles, a través de Facebook, de twitter e instagran, incluso cando teñen un  blog, curiosean para saber qué contan ou qué están facendo.

¡¡Emprendedor se te paras atropéllante!!

O medo ao fracaso está sempre presente, ainda que nos manuais de emprendemento o máis repetido sexa que se fallas, non importa,  que debes valorar o que aprendeches da experiencia e agradecerte a ti mesmo telo intentado.  Fallar non gusta a ninguén .

No momento que arrancan a súa iniciativa empresarial acaban de vender a súa alma ao emprendemento,.

A empresa marca a partir de ahora os seus tempos, os da súa familia e amigos.
Sí, eses que traballan oito  horas ao día, que teñen unha nómina establecida e os fin de semana libres, pero que cando teñen oportunidade recórdanlle:
-¡¡¡que ben estás sen ter que aturar a nadie!!!-
A transición entre autónomo e emprendedor non está resultando nada natural, estase impoñendo as teorías do manual do bo emprendedor do que falabamos antes, e olvidándonos do sentido común, da libertade da persoa, do estilo de vida que nos fai felices e que foi uns dos motivos de lanzarnos á aventura de emprender.

Avanzamos (ou retrocedemos según se mire) cara unha xeneración de emprendedores que se converten en  persoas ansiosas, insatisfeitas, infelices, e sobre todo agotadas de tanta esixencia; qué se preguntan ¿ónde quedaron os autónomos?


lunes, 24 de noviembre de 2014

Mi PLE



Mi PLE (Personal Learning Environment)


El entorno personal de aprendizaje es un conjunto de herramientas y fuentes de información, conexiones y actividades que de forma continua utilizamos para aprender.

Hace unos años las herramientas que utilizaba habitualmente para estar informada y establecer conexiones, formular hipótesis, llegar a conclusiones eran muy sencillas: apuntes, libros, enciclopedias, la televisión, la radio, los amigos, los vecinos, los compañeros, la familia, el entorno social y natural .  Más tarde añadí a este conjunto el teléfono móvil y el ordenador con conexión a internet que añadió el “plus” de encontrar varias respuestas de forma rápida a las preguntas que me formulaba. Era la Web 1.0.

Con este curso (de Posgrao de Especialización en Orientación Laboral) que estamos haciendo, el horizonte se me está haciendo infinito.  De momento poco provecho puedo obtener de las herramientas que  nos presentan, porque me sucede como al bebé que está empezando a gatear y lo llevan a una maratón.  Se me ponen los ojos como platos y no dejan de sorprenderme gratamente la multitud de posibilidades que se abren paso en este mundo globalizado a la hora de compartir información y  recursos.  A través de múltiples blogs que algunos docentes y compañeros nos facilitan, a través de algunas páginas que desconocía estoy descubriendo a mucha gente que comparte recursos formidables para la formación de niños y adultos, para la búsqueda de empleo, para la motivación… otro mundo es posible y lo tenemos casi al alcance de la mano. Sino todos, está claro que cada vez somos más los afortunados en acceder a estos avances tecnológicos. 

El PLE es un conjunto de herramientas y servicios para buscar y acceder a la información (g+, diigo), para crear, editar y publicar información (blogger) y para relacionarnos con otras personas ( twiter, facebook).  Estas herramientas nos permiten, no solo recibir información a través de este mundo virtual, sino también enviarla, procesarla, organizarla, compartirla a nuestro antojo, colaborar con otros usuarios a distancia.  Las funcionalidades  que surgen continuamente son asombrosas, facilitando enormemente la búsqueda de información y recursos, agilizando cualquier proceso de investigación en cualquier campo del conocimiento. 

Ahora he incorporado a mi PLE (en sus inicios de Web 2.0) algunas de estas nuevas formas de interacción y aprendizaje: Twitter, Facebook, Linkedin, G+, Gmail, Blogger, Drive, Feedly.



domingo, 23 de noviembre de 2014

O PLAN DE EMPRESA (Reflexión grupal do Módulo III)


Galicia non é un lugar donde esté asentada a cultura emprendedora. Si que hai excepcións honrosas e tamén outras moi notorias pero “unha frol non fai primaveira” e a excepción confirma a regra. Non nos gusta a incerteza senón a seguridade. Se a esta premisa lle engadimos que hai unha complexidade de trámites administrativos que dificultan “ad infinitum” calquer proxecto e  que pode ser ampliada en calquer momento porque, o parecer, padecemos “diarrea lexislativa" e a calquera que chega ao sitio adecuado pódeselle ocurrir deixar a súa impronta persoal (ocurrencia) en forma de un novo trámite para "facilitarlle” a vida a seus concidadáns.  Se a esto lle sumamos que ao mellor obtés un permiso para algunha obra no teu Concello, pero ao cabo de algún tempo descobres que incumples unha normativa autonómica, unha  nacional, unha de recente trasposición comunitaria,… a decisión de converterse en emprendedor/a non deixa de ser un tanto arriscada., por non decir desesperada ou heróica. A estos apuntamentos debemos engadirlle a gran dificultade que atopan os/as novos/as emprendedores/as para obter financiamento para poñer en práctica a súa idea.

Non podemos deixar de considerar a influencia dun sistema educativo excesivamente formalista e igualador, que non fomenta especialmente a creatividade e que ofrece un sesgo claro hacia as materias teóricas e humanistas en detrimento das tecnológicas e científicas que estimulan o desenvolvemento  doutros procesos cerebrales dunha maior utilidade na práctica.  Hai que decir, neste caso, que se están a producir  “ brotes verdes” e xa hai algunhas iniciativas que promocionan, con aportacións didácticas atractivas, o desenvolvemento da mentalidade científica que é imprescindible nun mundo globalizado.

Facer un Plan de empresa é un traballo laborioso que require moito tempo. Con este plan a persoa emprendedora deseña o seu proxecto e pode irlle dando forma a medida que lle vai incorporando novas variables nas que non tiña pensado, pero que condicionarán o resultado dos obxectivos previstos.


É unha ferramenta que serve para plasmar por escrito o proxecto e debe ser o máis minucioso posible para que recolla tódolos aspectos, ou a maioría, do negocio a crear.

É tamén unha ferramenta imprescindible para obter financiación externa xa que calquer/a inversor/a, público ou privado, vai sopesar a viabilidade antes de decidirse a invertir.

O plan de empresa debe conter unha serie de apartados de lóxica inclusión: a identificación da empresa coa súa área de actividade, as persoas promotoras,… pero un dos puntos máis importantes, desde o noso punto de vista, e o estudio do mercado (aparte, por suposto, da oportunidade da idea que pode constituir unha xenialidade e un éxito por sí mesma).  O estudio do mercado vai a ter en conta a oportunidade do proxecto e o análise do sector desde diversas consideracións: legais, estratégicas,... proveedores, competidores, consumidores/usuarios, etc.

Na actualidade estamos asistindo a unha promoción teórica e  intensiva da cultura emprendedora desde tódolos ámbitos da Administración: Traballo, Educación, Industria,… desde a Universidade, desde a FP, desde os Concellos…Este empeño por promocionar a creación de empresas está levando a moitas persoas a emprender sin un mínimo de garantías, sin experiencia emprendedora, sin recursos formativos, económicos ou financeiros, na busca dunha saída a unha situación persoal, profesional e familiar precaria.  É unha fuxida cara adiante,  en moitos casos, á desesperada.  Así vemos no noso entorno como xurden múltiples iniciativas que desaparecen antes de cumplir os dous ou tres anos do medio plazo, porque non poden facer frente a tódolos imprevistos que non se tiveron en conta e que van aparecendo na dinámica empresarial: impostos, gastos de mantemento e correntes, retrasos nos cobros, clientes morosos... Algúns sobrevivirán, pero moitos outros quedarán no camiño e nunha situación mais precaria da que partiron.  É por eso que facer o plan de empresa, unha simulación o mais perfecta posible da realidade, pódelle axudar ao potencial emprendedor a tomar unha decisión con máis garantías de acerto.

Non obstante ter en conta que hai algunha voces disidentes que falan de que na nosa sociedade non falla a iniciativa emprendedora senón que, máis ben, o problema sitúase na pequena dimensión das empresas  nunha porcentaxe alta unipersoais, sin asalariados, con escasa inversión e financiación, con pouco volumen de negocio, baixa competitividade e escaso rendemento. Probablemente o TIR e o VAN non as desaconsellarían, pero o rendemento dos factores productivos, capital e traballo, estaría en entredito nunha sociedade económicamente mais activa.


TALLER DE BÚSQUEDA DE EMPLEO POR INTERNET (Tarea grupal del módulo 3)


El "Taller de búsqueda de empleo por Internet (nivel básico)" que presentamos nace con un doble objetivo: 
  • Mejorar la empleabilidad de un grupo de mujeres con especiales dificultades de inserción sociolaboral debido al desconocimiento del uso de Internet en la búsqueda de empleo.
  • Reducir la brecha digital de género.

Nuestra intención es que, tras la realización del mismo, todas y cada una de las participantes sean capaces de realizar búsquedas eficaces en la red, dispongan de buenas fuentes de información, sepan enviar su curriculum vitae por correo electrónico, utilicen herramientas básicas de búsqueda de empleo y aprovechen los recursos que Internet ofrece para su desarrollo.

Podéis acceder al documento completo haciendo clic aquí.

¡Un saludo a tod@s!

Grupo Empregándote



jueves, 20 de noviembre de 2014

PLE (Entorno Persoal de Aprendizaxe)

O meu PLE actual basease principalmente na busca de información que realizo a través de Google e diferentes páxinas e blogs.

Para obter información e crear contidos utilizo moitas ferramentas da Web 2.0, e grazas ao meu lector de feeds cada vez organízome mellor. Emprego as redes sociais como o Facebook de diferentes entidades e organismos para recompilar información sobre eventos, ofertas de emprego, programación... En canto a twitter, non son unha gran defensora porque non acabo de encontrarlle utilidade para a miña vida persoal e laboral, aínda que recoñezo a súa inmediatez e concreción. En Linkedin pódese encontrar o meu perfil profesional.

Para compartir contidos utilizo, a nivel personal Google Drive, e no traballo un servidor propio da entidade onde todos os traballadores dos diferentes centros que hai en Galicia, compartimos documentos, proxectos e xestión.

Para comunicarme uso o teléfono, Whatsapp, Skype, Outlook, Gmail, Hangout e o Microsoft Lync co que falo cos compañeiros de traballo.


PLE (Personal Learning Environment)


Llevo un buen rato delante del ordenador, buscando en el Sr. Google, como dice un profesor mio, definición de PLE y para que se utiliza, y me salen de cada vez una cantidad incontable de resultados. Tras leerme detenidamente, diferentes acepciones y explicaciones sobre el tema, ya tengo claro POR FIN!!! que es un Entorno Personal de Aprendizaje. La definición de las muchas que leí y que pienso que concentra perfectamente la esencia del mismo es esta de Jordi Adell y Linda Castañeda que dice que un PLE es un:

 Conjunto de herramientas, fuentes de información, conexiones y actividades que cada persona utiliza de forma asidua para aprender. 


Un entorno de aprendizaje es una forma concreta de aprender. Por forma entiendo dónde se aprende, en que contexto aprendemos (haciendo qué), con quien aprendo y cómo me relaciono con las personas con las que aprendo. 

Es una de las posibilidades que nos da Internet de utilizar un conjunto de herramientas gratuitas, recursos y fuentes de información, y de hacer contactos con un conjunto de personas para aprender y desarrollarnos profesionalmente en nuestro ámbito de competencias.

Es en definitiva, Una manera de aprender.

Decía Dolors Reig en Nuevas estrategias formativas para las organizaciones "...el aprendizaje para toda la vida  se convierte en el contexto del conocimiento, en una competencia o actitud básica para el éxito en entornos corporativos o profesionales...".

Ya que hablamos tanto en este curso de competencias, hay dos para las cuales el Entorno Personal de Aprendizaje puede desempeñar un papel fundamental pues contribuyen tanto a la mejora de las competencias digitales, tan desarrolladas en este curso, de quienes los usan como al desarrollo de la competencia aprender a aprender, en tanto que son herramientas que permiten a la persona usuaria a tomar las riendas de sus propios aprendizajes.

Os dejo aquí, mi Entorno Personal de Aprendizaje:


                    

domingo, 16 de noviembre de 2014

Mi Entorno Personal de Aprendizaje (PLE)



En esta ocasión toca hablar de aquello que conforma mi entorno personal de aprendizaje, coloquialmente conocido como “PLE” por sus siglas en inglés (Personal Learning Environment). La verdad es que hasta que se me encargó esta labor ni siquiera había oído hablar de él, en todo caso me refería al mismo como: mis fuentes formales e informales de aprendizaje.

Gracias a este postgrado mi PLE se ha incrementado considerablemente con nuevas herramientas que ni tan siquiera sabía que existían. A continuación paso a exponer brevemente cual ha sido su evolución.

En un principio éste se ha ido nutriendo con las experiencias vividas en mi entorno personal compuesto por familia, amigos, conocidos y maestros, estos fueron y son fuente principal de aprendizaje. Esta se ha rodeado de medios como la TV, la radio, la prensa, las revistas y los libros, tanto de entretenimiento como especialmente académicos. 

Con la llegada de internet como medio masivo de comunicación e información mi entorno de aprendizaje se modificó y amplio al mismo tiempo. Empecé a comunicarme a través del correo electrónico que empezó a sustituir al tradicional y a través de otras herramientas ya en desuso como el Messenger. Nació otra forma de estudiar a través de plataformas que permitían formarse sin asistir a clases presenciales lo que facilitó en gran medida mi aprendizaje al ser más fácil compaginar trabajo y estudio (moodle). Pasamos, casi sin darnos cuenta, de la web 1.0 a través de la cual nos informábamos, manteniendo un rol pasivo, a la web 2.0 que nos permite interactuar y crear, manteniendo un rol activo. 

Nuevas aplicaciones entraron en mi vida y conformaron una fuente más de aprendizaje, comunicación, colaboración, relación, creación, estudio, búsqueda de empleo, entretenimiento, etc. 

Esta nueva forma de aprender y relacionarnos se ha ido apoyando en distintos dispositivos electrónicos que han ido pasando del ordenador de mesa al portátil y de este a los teléfonos móviles de última generación hasta llegar a las tablets. 

Con la realización de este curso he incrementado considerablemente mi conocimiento sobre nuevas y útiles herramientas, tales como: about me, Scoop it, Storify, Feedly, Present.me. No me cabe duda de que estas aplicaciones me van a ser de gran utilidad, tanto personal como profesionalmente, especialmente aquellas que me permiten gestionar y acceder rápidamente a la información, como es el caso del Feedly (lector de RSS). 
Tras esta breve exposición paso a exponer exponer gráficamente las herramientas que empleo en mi aprendizaje, especialmente las más novedosas, dejando claro que sigo utilizando las “tradicionales” aunque hayan pasado, en algún caso, a un segundo plano: